SUS BİRAZ

SUS BİRAZ

Pespaye bir iklimde
Düşlerimi boyadı
Acının gri buğusu.
Zamanın teli koptu
Ve kırılgan faylar çizdi beynimde.
Ah feryadımı bilmez
Derin sessizlik...
Gülüşleri dondu yüzümün
Ve çizgileri alnımın
Kurumuş nehir yatağı
Sus biraz!

Bir kıvılcım kalbimde
Savruldu gökkubbeye küllerim.
Savruldu bütün türküler
Sönmüş yıldızlara dolandı.
Saçları tutuştu zamanın
Yağmacı bir iklime bulandı.
Sus biraz!

Dili yoktu güneşin
Buluta gizlenen Ay'ın 
Eriyip giderken dili yoktu kimsenin
Parkları yoktu kentlerin
Oynayan çocukları yoktu
Kırılmış dallarda şakıyan kuşlar yoktu
Sus biraz!

Masallarda harcadı umudunu
Zaman kuyruklarda yoruldu
Göçen kuşların ahı
Yeri göğü doldurdu
 Zulmün karanlığı
Yokluğun kapısını açtı.
Bir heyula 
Gecenin mehtabını hoyratça biçti.
Sus biraz!

Gördün mü genleşen virane kentleri?
Duydun mu kar beyaz geceler
Acının rengine döndü
"Tırtılın Rüyası"karıştı yırtılan geceye
Utancın duvarına çarpan
Çocuk sesleri
Kuş çığlıklarına karıştı
SUS biraz!

Gördün mü ?
Moloza karıştı bir el
Bir el 
Sahipsiz mezarlar kervanına katıldı
Sus biraz!

Çiğ süt maya tutmaz
Çiğnediğin yerde ot bitmez
Sus biraz!

ÖZTÜRK KUŞ