SÖZCÜKLERİN TERZİSİ

SÖZCÜKLERİN TERZİSİ 

Korkma, al makası eline;
Kadınlığına dikilen yaftaları Sök birer birer.
Kelimeler senin, cümleler senin… 
İstediğini al, istediğini kes at!
Noktalar senin, ünlemler senin;
İstediğin yerde dur, haykır istediğin yerde.
Kaderin böyle yazılmış olamaz, 
Sana dayatılan yazgıyı kes at.
Tutuşturdular bez bebeği eline;
Yaşayamadığın çocukluğunu anlat.
Sokaklar sana haram, geceler imkansız… 
Kirletirsen kefenin olur beyaz gelinlik;
Zorla giydirilen namus entarisini kes at.
Yenisini biçmek senin elinde.
Ağladığın umutsuz günleri unut;
Atamadığın kahkahalar sende kalsın.
Yanaklarına teyellediğin acıyı kes at.
Her nerede yaşarsan yaşa;
En ücra köyde, şehrin tam göbeğinde, 
Hep bir adım geride… Aradaki mesafeyi kes at!
Birkaç dönüm toprağa, üç beş koyuna sattılar.
Hayallerini darağacında sallandıran iplere inat, 
Kendi göbeğini kendin kes at.
Sözcüklerin terzisi, korkma! Al makası eline;
Kesip biçtiğin dizeler umudun, geleceğin.
Seni yok sayan dünya utanır, 
Belki bir gün dize gelir.