TÜYDEN HAFİF / Asya AKKAYA Evin önündeki asmayaAstım tüyden hafif şeyleriGirdim içeriİçerde ağır mı ağırBir garabet kaldıBıkkınsız bir yazgı gibiÜst üste dizili yorganlarınEn dibinde unutulmuşSerseri bir hatıranınÖzlemle bakan gözlerini gördümZamanın tozlarını silkinipKendime gelmek içinBir üzüm aldım asmadanAğzıma attımTüyden hafif şeylere…
Zamanın Paragrafları Bazen bir günün içinde birkaç gün yaşamış gibi hissederim. Sizde de oluyor mu? Bazen zaman ağırdır. Dakikalar uzar. İnsan bir anın içinde bekler; sanki o an hiç geçmeyecek gibidir. Öyle anlar olur ki zaman neredeyse durur. Bir de…
Sokakta buldular onu Evlerini açtılar Küçücüktü daha Üşümüş, çok korkmuştu üstelik Soğuktan mı, korkudan mı bilinmez Tir tir titriyordu gözbebekleri Sıcacık sarıldılar yüreğine Karnı açtı, doyurdular Susamıştı, su verdiler Ağır yaralıydı Ve canı çıkıyordu acıdan Kolunda bacağında değildi yara Sırtında…
YÜZME BİLMEYEN BALIK: DEVİRLERİ, DEMLERİ VE DÖNEMLERİYLE HAFIZANIN LOŞ KAPI ARALIKLARINDAN BİZE BAKAN ŞİİRLER SUNUYOR. Günü beklemeden kaymakta olan bir yıldıza atlayıp yeni fenerlere uçacağım… Olduğu hâlin içinde, kendine uyduramadığı anların varlığını hatırlatıyor Yüzme Bilmeyen Balık. Atıldığımız denizin içinde alışılagelmişlikten…
Lalenin Hafızası O her çiçeğin sırrını bilirdi. “Lale,” demişti bir gün, vitrine yeni dizdiğimiz çiçeklere bakarken, “koparıldıktan sonra birkaç santim daha uzamaya devam eden tek çiçekmiş.”Sözlerini sanki bana değil, kendine anlatıyordu.“Onları hiç izledin mi? Güneşi kovalarlar. Solarken bile güçlüdürler. Yaprakları…
Şiir kadın mıdır erkek midir diye sual etseler bana, tüm şiirler kadındır derdim
hiç şüphesiz. Bir erkekten şair olur taş çatlasa...
ÖYKÜ Binnur Yeşilyaprak Geçmişin Hesabını Kim Ödüyor? Sanki o Temel Fıkrasında olduğu gibi hayat… Trajikomik!.. “Temel ile arkadaşı köyden şehre inerler. Akşama kadar işlerini görürler, yorgun argın köye dönecekler. Karınları aç, paraları kısıtlı. Umutsuzca dolaşırlarken bir lokantanın vitrininde şu yazıyı…
-yanıtı savaş olan sorular tek şıklıdır: Ölüm!- Bir fotoğraf karesine ne sığar Ortadoğu’da ekmekle ölüm bumerangında tutsak babalar mı kurtlanmış yaraları sütüyle sağaltan analar mı yoksa? Bir küçücük avuca ne sığar Ortadoğu’da kınalı şeker, çedene, menengiç, çokça ölüm mü kopmuş…
Ayla KORKMAZ Bazı eşyalar vardır; kaybolsa bile insanın içinden hiç gitmez. Benim için o eşya, anneannemin tereyağı kutusuydu. Çocukluğumun en eski anıları, anneannemin avlusunda kaldı. Bir ahır dolusu ineği vardı. Bu yüzden evde süt, yoğurt, peynir, çökelek hiç eksik olmazdı.…