SEVGİ
“Sevmek,bir insanı sevmekle başlar her şey…”
Ünlü yazarımız Sait Faik Abasıyanık,Alemdağda Var Bir Yılan adlı öyküsünde böyle diyor.
Bir insanı sevmek… Bir insanı hissetmek… Bizim dışımızdaki birininde,bu dünyada yaşadığını, soluk alıp verdiğini anlayıvermek…
Dünyanın, yalnızca bizim istediklerimizden ibaret olmadığının farkına varmak..
Bir böcekte,yaman bir dağın eteklerinde,bir demet fesleğenin kokusunda yaşama sevincini duymak…Hele bir insanda;mutlu bir anında,onun bir üzüntüsünde,bir çoşkusunda kendimizi bulmak…
Sevmek…Bir insanı, insanları…Yaşayan herşeyi sevmek…Kendimizi sevmektir biraz da.Kendimizi sakınmamaktır başkalarından.Yalnızca kendimiz için yaşamamak ,gerçek anlamda yaşamaktır aslında.
Ünlü şairimiz Orhan Veli,”Kuşlara ,yapraklara dönmüşüm” diyor bir şiirinde.Sevmek değiştirir,güzelleştirir,yüceltir insanı.Çünkü sevmek aynı anda birkaç kişi olmayı başarmaktır.
Şair Özdemir Asaf’ da, sevgiden yana zengin olanlarımızdandır.Bakın ne diyor:
Bir öykümüz olsa, duyan öyküsü sansa
Öykümüz böylece dallanıp budaklansa
Bir sevi’ den,bir övü’ den, o bizim öykümüzden
Giderek bulaşan eller evreni sarsa
Öykümüz de büyür büyüklüğümüzden
Herkes sevi’ sinde evreni kucaklasa
“Sevmek, bir insanı sevmekle başlar her şey..”
Bir “Merhaba!” dır sevgi… Tüm hayata, insanlara, kuş kanadına, ateş böceğine.doru ata…Bir “Merheba!” dır sevgi… Hercai Menekşeye, ıtıra, binbir renkli ebem kuşağına…
Öyleyse merhaba!
Unutmayalım! Sevgi, insanca yaşamnın alfabesidir…
Bir şarkı söyle
Kendi dilinde olsun.
İsyanın dökülsün sesine
Bağır,bağır…
Sesin sel olsun.
Yıkasın bütün kötülükleri…
Açsın sevgi çiçekleri…