ÖLÜM FERMANIM OLDUNTerk edip de giderken, sana “dur” diyemedimAteşten gömlek verdin, can yaktı, giyemedim.Serde erkeklik vardı, başımı eğemedim.Ayrılığın yoluna adımını atarak,Ölüm fermanım oldun, sevdamızı satarak. Gökyüzümde mavimdin, yeşilim baharımda,Sevda yeliyle öten bülbülüm seherimde,Aşkla kulaç atarken bedenimin harında,Sırtını dönüp gittin, kaşlarını…