
AVUÇLARIMIZDAN ALIP PARÇALADIKLARI HER ŞEY İÇİN
Dünyanın bütün ağır göçlerinin tepindiği o kabuktanYaşam değil, taşlaşmış bir kader doğar.Zamanla yüzleşmeyen bu yer,sessizliği çürüme sanır.Bundandır bunca ölüm,bu kadar toprağınkime ait olduğunukanımızda arayışımız. Bak ki hafızamızda kaynayan mücadeleyi gör:yıkılan dağlarıçürüyen demirleri,devrilen insanları. Her şeye rağmen daha ağır yenilsek de…






