Kelimelerin estetik gücünü ve toplumsal hafızayı harmanlayan edebi eserler, dergimizin temel taşıyıcı kolonlarından biridir. Bu arşivde şiirden öyküye, denemeden derinlikli metin incelemelerine kadar geniş bir yelpazede üretilen özgün çalışmaları bulacaksınız. İnsana ve kültürel dokuya dair anlatıların zarif bir dille sunulduğu bu seçkiyi keyifle okumanızı dileriz.
Dünyanın bütün ağır göçlerinin tepindiği o kabuktanYaşam değil, taşlaşmış bir kader doğar.Zamanla yüzleşmeyen bu yer,sessizliği çürüme sanır.Bundandır bunca ölüm,bu kadar toprağınkime ait olduğunukanımızda arayışımız. Bak ki hafızamızda kaynayan mücadeleyi gör:yıkılan dağlarıçürüyen demirleri,devrilen insanları. Her şeye rağmen daha ağır yenilsek de…
Şiir: İnsan Ruhunun En Büyük Başkaldırısı 2004 yılı olmalı. Bir akşam Antakya’da, Saklı Ev’in büyülü ortamında bir şiir etkinliğindeydik.Bahçe, hınca hınç doluydu. Gençler, öğretmenler, öğrenciler, şairler… Herkes büyük bir dikkatle üçkıtadan gelen şairlerin şiirlerini dinlemeye gelmişti.Programda olmamasına rağmen, bir genç…
Beni ürküten sözcükler. Neden, nasıl bilmiyorum. Bunlarla ilgili herhangi bir olay yaşamadım aslında. Belki de zihnimde ürettiğim bir hikayedir.Kafamın içinde çok büyük ve karanlık bir “derin” var. Uyuyor gibiyim. Uyanıyorum kendimce, sanki hiç uyumamışım. Gerçek de uyuduğum da yok aslında…
Sevginin öyküsü yazılamadan düştü yere bir can… KUŞLAR DA SUSTU “Ne olursun yapma!” Gök sağırdı, bulutlar dilsiz, toprak kayıtsız… Utancından kanatlarını bile çırpamadı kuşlar. Dalların ucunda büzülüp, dertop oldular. Küçücük yürekleri gözlerinin önünde az sonra olacakları sezmiş gibi titriyordu. Okulundan…
Seni bir şiirde buldum ( Mojtaba NAHANİ) Suyla besleniyorum Sen/açlık grevindeyim Yalnızlık kambur gövdeme Ağır yüklü düşlere düşkün biriyim Hayal meyal hatırlıyorum seni O uzun saçlı güzelliğini O kara bakış sözlerini Öyle derinlik tutkunuyum ki Bütün balinalar tanıyor beni Göz…
KAPISIZ ÇOKLU ANAHTARLAR Acibe Sıkar Kaybetmenin hüznü ile hatırlamanın umudu arasındaki ince çizgide yürümenin hikâyesi… Umut, çoğu zaman gerçekleşmesini beklediğimiz bir mucize değildir. O, karanlıkta elini uzattığında duvarda bulduğun o soğuk ama güvenilir yüzeydir. Görünmez belki ama oradadır; yönünü kaybetsen…
Per Aspera Ad Astra- Zorlukların içinden geçerek yıldızlara ulaşılır. Hayat bazen uzun ve engebeli bir yol gibi gelir insana. Yürüdükçe yorulduğumuz, durdukça içimizin daraldığı, geriye baktığımızda ise ne kadar mesafe aldığımıza şaşırdığımız bir yol… İşte tam da bu yolculuğun özünü…
SANATIN SOYUT GÜCÜ Hayatın içinde varoluş çabasını sürdüren insanoğlunun yaşamdaki yeri, özgürlüğü, eşitliği, davranışı çağlar içinde, toplumdan topluma değişmiş, sınıfsal tabakalar oluşmuştur. Bugün insanları ikiye ayırıyoruz: biri kaderine razı olanlar, diğeri yıkıp yapan, emekçi direnişçiler… Kültürel, ideolojik, dilsel, dinsel, siyasal olguların…
Şimdi balkonda oturabiliyorum, saatlerce güneşle savaştıktan sonra. Yorgun bir savaşçı gibiyim ama mağlup.. Sıcağa pes edip odasından çıkmayan bir korkak savaşçıydım. Şimdi cesaret verdi serin bir rüzgar. Yazın sıcaktan,kışın soğuktan şikayet eder insanoğlu. Her mevsim hayattayız ve her mevsim şikayetçi.…
Gün ağarırken, o belirsiz alacakaranlıkta camın kenarında sokak lambalarından süzülen ışıklara baktım ve kimsenin duymadığı o kararı verdim. Ankara’ya gidecektik. Çocuğumun geleceğini feda etmek ödeyemeyeceğim tek bedeldi. Bu sıradan bir taşınma ya da basit bir adres değişikliği değildi. Bu bir…
İnsan hayatını anlamlı kılan en büyük sevinçlerden biri öğrenmektir. Öğrenmek yalnızca yeni bilgiler edinmek değildir; aynı zamanda insanın dünyayı ve kendisini yeniden keşfetmesidir. Her yeni bilgi, zihnimizde yeni bir pencere açar. O pencereden baktığımızda hayatı daha geniş bir ufukla görür,…
Lalenin Hafızası O her çiçeğin sırrını bilirdi. “Lale,” demişti bir gün, vitrine yeni dizdiğimiz çiçeklere bakarken, “koparıldıktan sonra birkaç santim daha uzamaya devam eden tek çiçekmiş.”Sözlerini sanki bana değil, kendine anlatıyordu.“Onları hiç izledin mi? Güneşi kovalarlar. Solarken bile güçlüdürler. Yaprakları…
DÜŞLERİ KIRILMIŞ KADIN Doğarken biçmişler, Kundak yerine kefenimi… Sus pus olmuş dünya, Herkes yutmuş dilini. Bir kız çocuğunun çığlığı deldi sessizliği; Davulun, zurnanın neşesi kaçtı. Silahlar dona kaldı havada; Mermi bile utandı benden. Babamın hevesi kursağında… Düşleri kırılmış kadın, Anam…
Çocuk Edebiyatında Ekoeleştirel Bilinç ve Yeni Doğa Anlatıları Esra ODMAN İYİER Bir çocuk kitabı yazarken en çok zorlandığım an şudur: Doğayı konu mu yapmalıyım yoksa onu fonda mı kullanmalıyım? Uzun yıllar, doğa çocuk edebiyatında fonda yer aldı. Orman bir mekândı,…
Şiir kadın mıdır erkek midir diye sual etseler bana, tüm şiirler kadındır derdim
hiç şüphesiz. Bir erkekten şair olur taş çatlasa...
ÖYKÜ Binnur Yeşilyaprak Geçmişin Hesabını Kim Ödüyor? Sanki o Temel Fıkrasında olduğu gibi hayat… Trajikomik!.. “Temel ile arkadaşı köyden şehre inerler. Akşama kadar işlerini görürler, yorgun argın köye dönecekler. Karınları aç, paraları kısıtlı. Umutsuzca dolaşırlarken bir lokantanın vitrininde şu yazıyı…
Bir Müfredat Hatası Yaşamak Güneş öyle parlak, öyle güzel ışıldıyordu ki pencereden; sanki odanın içindeki tüm kederi bir çırpıda süpürüp atmak istiyordu. Perdeyi sonuna kadar açtı kadın. Pencereyi de açsa mıydı? Annesinin bir tanesi etkilenir miydi? Yüzüne sıcak bir gülümseme…
-yanıtı savaş olan sorular tek şıklıdır: Ölüm!- Bir fotoğraf karesine ne sığar Ortadoğu’da ekmekle ölüm bumerangında tutsak babalar mı kurtlanmış yaraları sütüyle sağaltan analar mı yoksa? Bir küçücük avuca ne sığar Ortadoğu’da kınalı şeker, çedene, menengiç, çokça ölüm mü kopmuş…
Uzun bir süre, dilimizden dökülen her sözcüğün kuru bir yaprak gibi rüzgarla savrulup gittiğini ve kalbe hiçbir anlam, duygu izi bırakmadan toprağa döndüğünü düşünüyordum. Hiçbir kitap, hiçbir söz hatta binlerce kitapla dolu hiçbir kütüphane dikkatimi çekmiyordu. Üzülüyordum. Dilin öldüğünü düşünüyordum.…
üşüdüğüm eylül sabahlarından sesleniyorum sana güz ayları sıralamışken kapımıza *** sevdan içimde şafak tutuştursun diye yol gözler oldum, sesini duymayalı gün devirdim geceye, yüzünü görmeyeli yaralarımı sardım ve uyandım sabahına *** kırılan dala tutunmuş yüreğine çiçek açsın diye suladım…