Hüzün sarmalar aralık
Sırtı cami duvarında
Yaslı bir amcanin
Sararmış parmaklarında
Bulutlar yağmur taşır
Mevsimsiz
Karga kırık sesini
Çınar yapraklarını döker
Musalla taşına
Ölüme kurulu saattir zaman
Çaldığında, sessizlik ve yalnızlık
Yolculuğun olur
Sonsuzluktur sana kalan
Nezih Yaşar BOR