YARIM SAAT

Bugün yarım saat hafızasız yaşadım. Tüm bildiklerimi unutup yürüdüm sokaklarda. Tüm acılar, dramlar yok olmuştu. Hiçbir savaş yaşanmamıştı. Çocuklar ölmüyor büyükler öldürmüyordu. Ve ben bu yaşa hiçbir acı çekmeden gelmiştim. Gelecek de korkutmuyordu. Hasta mıyım? Yarın bir hastaneden randevum mu var? Bilmiyorum, ne iş yapıyorum, ne kazanıyorum, borcum mu var? Hiçbir şey hatırlamıyorum, şu an sokaktayım ve nereye gidiyorum, bilmiyorum! Birisi mi bekliyor acaba? Bir yere yetişmeye mi çalışıyorum? Bilmiyorum. Hiçbir yere geç kalmama korkusu ile yürüyorum. Telefonum çalsa arayan kim bilemem, telefonu açsam ne derim tanımadığım birine? Bir evim vardır belki, ama yolunu bilmiyorum, sanki şu an 68 yaşında doğmuş bir bebek gibi temiz ve hafızasız dolaşıyorum sokaklarda.

Beynim bomboş, her şeyi unuttum, ama çiçekleri hatırlıyorum hâlâ, hangi çiçeğin nasıl koktuğu aklımda, yol kenarındaki yeşil otlar, ağaçlar yabancı gelmiyor… Her şeyi unutmuş olsam da onlar neden aklımda? Bizi doğayla bağlayan ne? Neden yeşillikler aklımda ve nereden biliyorum bulutlar kenara çekilse güneş açacağını. Kediler neden hâlâ sevimli, onları sevmek istesem kaçmayacaklar, biliyorum… Ve renk renkler, her kedi ayrı bir renk, hatırlıyorum.

Yol kenarında kafelerde çalan müzikler de yabancı değil ve bazı müzikler bilmediğim bir hüzün katıyor ruhuma. Kimseyi tanımıyorum, özlemiyorum, hafızasızım, ama müzikler bana neyi hatırlatıyor da hüzünleniyorum?

Unuttuğum tek şey kötülükler mi, insanlar mı? İnsanın hafızası gidince notalar, yeşil yapraklar, kediler, neden yıllardır hayatımda varmış gibi aklımdalar.

Bugün kendime bir iyilik yaptım ve yarım saat hafızasız yaşadım. Korkmayın hasta değilim, dünya hafızasız bakınca nasıl bir yer diye denedim.

Ve gördüm ki keşke bebek gibi hafızasız kalsak hep ama yine de gülsek, gülmek nedir bilmeden ve ağlasak kimseye kızmadan, kimseden nefret etmeden, bir bebek gibi geçmişi hatırlamadan anlık olsa hep hüzünlerimiz.

Bugün yarım saat çiçekleri hatırladım, ağaçları ve kedileri… Bugün yarım saat hiçbir savaş yaşanmamıştı, yarım saat hiç kimse aç kalmamıştı. Yarım saat, bulutlar çekilse güneş çıksa diye bekledim.

Bugün yarım saat dünyayı hissettim. Kirleten kimse yoktu, üzen kimse yoktu. Hiçbir orman yanmamıştı. Bugün yarım saat hüzünlendim, nedenini bilmeden, müziğin melodisine hüzünlendim.Bugün yarım saat dünyada yalnızdım. Ve yarım saat yaşadım bugün, güzel bir dünyada…