Yasemin Yazgan
iğne oyası güller diktim koynuna
üzümdü incirdi başaktı
yandı…
hüznün sesi döküldü sonbaharın soluğundan
çağla mayhoşu o tat unutuldu çoktan
ne şarap ne şarkı
dağıldı nar!
duvara asmışsın yılları
aynanın sır(r)ında heceleniyor Zaman.
bir deli bulut,
gözleri cam güzeli
şimdi ince ince yağar!
susuzluk! toprakta hep o ses…
bir adım sessizliktir
bir adım kar!
gördüm şarabın izi durur dudağında
çatlak kristal
bir fil hortumunda savrulur durum
gökten yere düşen
ne sis ne duman
yenilmişim bu koşuda
salıverin eteğimi.
dört bir yanım hâr!
Yasemin Yazgan