Ayşe Üğe
Mutluluğun resmi henüz çizilmedi belki ama mutsuzluğun resmi, bu dünyadaki kadınların silinmez alın yazısıdır. Erkek egemen tarih, kendi konforlu saraylarını inşa etmek için kadın emeğini ve varlığını sessiz bir temel taşı gibi kullanmış; kadının hayallerini kendi hırslarının harcı yapmıştır.
Kapitalist dünya düzeninde ‘mutluluk’ diye pazarlanan kapkara kurgu; vicdanın ve sevginin dışarıda bırakıldığı, bir avuç azınlığın doyumsuz hazlarından ibarettir. Oysa bu sahte parıltının altında; tacize uğrayan kadınlarımızın, erkek şiddetiyle hayattan koparılan canlarımızın, çocukluğu heba edilen evlatlarımızın ve açlığa mahkûm edilen milyonların gölgesi vardır. Acımasız savaşlarda yitip giden hayatlar ve şiddete maruz kalan dilsiz hayvan dostlarımız, asla bir ‘kader’ olarak kabul edilmemelidir. Zalimliğin sınırı yok belki ama insanlığın da kadim özü var.
Gerçek mutluluk; sevgi, vicdan ve merhametin kutsal toplamıdır. Soyut gibi görünen bu kavramlar, aslında her birimizin DNA’sına, varoluş kodlarımıza nakşedilmiştir. Biz ne zaman bu değerleri kendi insanlığımızla yeniden birleştirirsek; işte o zaman karşımızda beliren şey sadece bir resim değil, hakça paylaşılan onurlu bir yaşamın ta kendisi olacaktır.
Mutluluk; kapkara düzenlerin vadettiği sahte parıltılarda değil, beslediğin bir kumrunun o ürkek kanat çırpışında saklıdır. Bebeğini emziren bir annenin şefkat dolu göz bebeklerinde, sevgiyle öptüğünüz bir çocuğun çınlayan sevincinde ve sabahları ‘günaydın’ dediğiniz insanların o karşılıksız tebessümünde gizlidir.
Gerçek mutluluk; elinden tuttuğunuz bir insanın minnet dolu bakışında, sınavını kazanmış bir öğrencinin göğe yükselen sevinç çığlığında ve bu dünyada hiç kimseye muhtaç olmadan, kendi iki ayağı üzerinde dimdik duran bir kadının sarsılmaz özgüveninde filizlenir.
Ve en nihayetinde mutluluk; bize bu Cumhuriyeti, bu hür nefesi armağan eden ‘bir çift mavi gözün’ sonsuz bakışında; o bakışa sahip çıkan sevgi, vicdan ve merhamet yüklü yüreklerin sadakatinde saklıdır. İşte mutluluğun asıl resmi budur; gerisi sadece teferruattır.
5 mart 2026
Ayşe Üğe