Mojtaba Nahani
Balinaların unuttuğu yalnızlığa götür beni
Kimsenin kimsesizliğimi yüzüme vurmadığı bir yere
Götür beni sessiz tünellerin içinden
Karanlıkların kıskandığı yerlere sakla beni
Kimsenin bulamayacağı o yere
O geniş kucaklı ayrılmayan sevgilere
Götür öyle sevinçle, coşkuyla
Ben bir büyümemiş çocuğum
Bir yetişkinin bedeninde
Öyle büyük laflar söyleyemem
Kendim olmanın onurunu taşıyorum
Taş yürekli koşullardan geçip, geldin
Ne güzel ki geldin
Hoş geldin, beni yarım bırakan biri olarak
Geldin de herşey değişti
Zaten bir değişimdi kafamda gidiyordu
Bütün planları alt üst eden
Gelişinin sağlığına bu şiiri
Buzsuz içiyorum
Sarhoş olmam merak etme
Hiç araba kullanmadım ki
Ehliyetim olsa da
Kendini hazır hissetmeyenlerdendim
Her zaman öyle olmak zorunda da olmamalı
Öyle sanıyorum
Sana bir sır vereceğim
Hayatı çok ciddiye alma
Bir sürü şey var
Olasılıklar arasına girmez
Böyle gelmiş böyle gitmeyenlerden
Kaçtın da bana geldin
Yine söylüyorum hoş geldin.
Ne iyi ki bütün endamınla geldin
Geldin de şah mat ettin beni
Bir daha satranç oynamam
Yemin ki bir daha yemin etmem
Hiç güzel olan şey başıma gelmedi ki
İyimserliğin kitabını yazayım
Hiç olmadı bir kere bakışın
Beni benden etmeye
Her defasında ringin ortasında
Havluyu toplayanlardan olmak istemedim
Bir kere oldu bir daha bırakmazsın dediler
Dediler de ben hiç umursamadım
Kendi yoluma devam ettim
Rüya kuranlardan oldum her zaman
Hayal kırıklığına uğrayan biri olarak
Sevdaya selam verdim
Bir çay bahçesinde
Simit ve çayımızı yudumlarken
Kaderimiz önümüzden geçip gitti
O gidiş hâlâ beynimde dans ediyor
Salsa mi yoksa tango mu
Bilmem, ben o değilim
Ben hiç o olmadım ki
Ben bendim
Sen benden bir başka ben
Mojtaba Nahani