SAKLI ŞİİR

                 SAKLI ŞİİR

Bilinmez bir gecenin 
           karanlığından yazıyorum sana...
Çağımı çoktan terk etti
            gümüş tozlu ay...
Azığımda kılıç, 
             kısrak ve kan,
Kalemin ve şiirin şangırtısından,
Dağılmış ölülerini topluyorum 
              kudretli ordumun...
Devrik bir gözyaşı şişesi, 
Umarsız soğukluğunda bir kandil,
Yitik yaz(g)ılarımda silik bir mühür,
Aşkımın zafer çığlığından 
              arta kalan…


(T)uzak düşlerin yıkık
          köprülerinden koşuyorum sana.
Dizlerim kan içinde...
Avucumda
           Bir çocuk şair,
                  Bir haydut sevda,
                         Bir haylaz şarkı…
Zifiri zemheride uyanan sırtlanlar
         ve uğruna ateşe atladığım 
             kızıl,
                öksüz mısrala





Üşürken sahipsizliğim,
           Uzaktan bir yıldız kayar.
Kirpiğinin gölgesinde bir ordu
          bütün 
                atlarını 
                     uçuruma 
                           koşar.


(D)erken gözlerin açılır birden,
  Zaman toza döner
  Ufalanır geçmiş, 
   Killi tabletlerden ışığa siner.

Gözlerini her açtığında,
              karanlık çağlar kapanır,
Bir derviş uykusundan uyanır.
Keskince bir bakış kınına sığınır.
Elvan elvan bir  mevsim,
               anda ağarır.
Anda ağarır sakallarım.
Mânâyı ararken ömrüm,
               arifler ardımca sıralanır.